Асосий Меню

Махсус бўлимлар

Қўшимча бўлим

Амал мавсуми

Даҳрийлик (атеизм) хатари ва даҳрийларга эслатма

“Илҳод” – “даҳрийлик” хатари ва даҳрийларга эслатма ҳақидаги бўлим[1]

Аллоҳдан тавфиқ сўраган ҳолда айтаман: Арабча “илҳод” сўзи “оғиш” маъносида бўлиб, бу ерда ҳақдан ботилга оғиш — даҳрийлик — назарда тутилган.

Даҳрийлар Ҳақ жалла ва алони йўқ дейдиган, Унинг яратувчилигини инкор қиладиган, Уни тан олмайдиган ҳамда мана шу фикрни ривожлантирадиган каззоб ва бўҳтончи кимсалардир.

Аллоҳдан тавфиқ сўраган ҳолда айтамизки, даҳрийлик Аллоҳга ширк келтиришдан-да хатарлироқ. Аслида бу икки нарсанинг ҳар бирида ёмонлик бор, балки ёмонликларнинг ҳаммаси шу иккисида мужассам.

Мушрик Аллоҳни бор дейди, лекин Унга бошқани шерик қилади. Даҳрий эса Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло борлигини мутлақо инкор қилади.

Аллоҳ мушриклар ҳақида деди:

“Қасамки: агар ширк келтирсанг, албатта қилган амалинг беҳуда кетар ва албатта зиён кўрувчилардан бўлиб колурсан!”. (Зумар: 65)

“Агар улар ширк келтирганларида қилган амаллари беҳуда кетган бўлар эди“. (Анъом: 88)

“Биз улар қилган ҳар бир яхши амалга келиб, уни сочилган тўзон каби қилиб юбордик“. (Фурқон: 23)

Оятлар далолатига кўра, мушрикнинг бутун амаллари пучга чиқар экан. Даҳрийнинг ҳоли бундан ҳам баттар бўлади, унинг зарари янада кўпроқ ва хатарлироқ.[2]

Даҳрий ва мушрикнинг ҳар иккиси чорва ҳайвонларидан, эшак, ит ва тўнғиздан ҳам бадтар.

Аллоҳ таоло айтди:

“Аллоҳнинг наздида энг ёмон жонзотлар кофир бўлган кимсалардир. Чунки, улар иймонсиздирлар”. (Анфол: 55)

“Албатта, кар ва соқов бўлиб олган ақлсиз кимсалар Аллоҳнинг наздида энг ёмон ҳайвонлардир“. (Анфол: 22)

“Улар ҳеч нарса эмаслар, магар чорва ҳайвонлари кабидирлар. Йўқ, улар янада йўлдан озган кимсалардир! (Фурқон: 44)

Ҳайвонлар ҳам Раббини ёлғиз деб билади, Унга тасбиҳ айтиб, ибодат қилади. Мана қаранг, ҳудҳуд (попишак) Аллоҳнинг ёлғиз Ўзи ибодатга лойиқ эканига иқрор бўляпти:

“Бас улар то Аллоҳга сажда қилмагунларича Ҳақ йўлга ҳидоят топмаслар. Аллоҳ осмонлар ва ердаги барча сирларни ошкор қиладиган ҳамда сизлар яширадиган ва ошкор қиладиган барча нарсаларни ҳам биладиган зотдир. «Аллоҳ — Ундан бошқа ҳеч қандай ҳақ илоҳ йўқ, магар Унинг Ўзигина Улуғ арш эгаси бўлган барҳақ илоҳдир”. (Намл: 25, 26)

Қушлар Аллоҳга тасбиҳ айтади. Аллоҳ таоло деди:

“Самода саф тортган қушлар ҳам тасбеҳ айтиб, поклашини кўрмадингизми? Аниқки, Аллоҳ барчанинг дуою тасбеҳини билиб туради”. (Нур: 41)

Тоғлар ҳам худди шундай. Аллоҳ таоло айтди:

“Эй тоғлар ва қушлар у (Довуд) билан бирга тасбеҳ айтинглар!” (Сабаъ: 10)

Балки, барча махлуқотлар тасбиҳ айтади. Аллоҳ субҳонаҳу деди:

Мавжуд бўлган нарса борки, ҳамду сано айтиш билан У зотни поклар. Лекин сизлар (эй инсонлар), уларнинг тасбеҳ айтишларини — поклашларини англамассизлар”. (Исро: 44)

Демак, айтиб ўтилган ҳамма нарса ва барча махлуқотлар мушрик ва даҳрийдан афзал экан.

Даҳрий — Иброҳимнинг отаси Озардан ҳам Абу Лаҳабдан ҳам ёмонроқ. Абу Лаҳаб кофирлиги ва жиноятчилиги билан бирга мушрикдир. Ширк эса улкан зулм, шундай бўлсада, у Аллоҳни тан олади. Даҳрий Рабби борлигини инкор қилади. Яратувчи ва ҳамма нарсани билувчи Аллоҳни тан олмайди. Аллоҳ ширк аҳли ҳақида деди:

“Қасамки, агар сиз улардан «Осмонлар ва ерни ким яратган», деб сўрасангиз, улар албатта «Аллоҳ» дерлар”. (Зумар: 38).

Даҳрий аёл, даҳрий қиз дўзахда ўтин ташувчи Абу Лаҳабнинг аёлидан ҳам ёмонроқ!

Даҳрий Раббини инкор қилиб, худо йўқ, дейди!!

У фаришталарни, қайта тирилишни, савоб ва жазони инкор қилади!!!

У жинларни инкор қилади, ҳасад борлигини инкор қилади, сеҳрни инкор қилади, мўъжизаларни инкор қилади ва тушларни инкор қилади!

У Қуръонни ёлғон дейди, Аллоҳ туширган бутун китобларни тан олмайди. Таврот, Инжил, Забур ва Илк саҳифаларни ёлғонга чиқаради.

Даҳрий бутун пайғамбарларни ёлғон дейди. Одам, Нуҳ, Иброҳим, Исмоил, Исҳоқ, Яъқуб, Мусо, Ийсо каби набий ва расуллардан бирортасини тан олмайди.

Даҳрий ҳаром ишларнинг ҳаммасини қилиш мумкин, деб ҳисоблайди. Унинг назарида ҳаром деган нарса йўқ. Унинг учун одам ўлдириш, маҳраму номаҳрам билан зино қилишга ҳеч қандай тўсиқ йўқ. Унинг учун ароқ, маст қилувчи ичимликлар, гиёҳванд моддалар истеъмол қилишга ҳеч қандай моне йўқ.

Тўнғиз ва сичқонларни ейишга монелик йўқ.

Ялонғоч юриш, уят сўзларни сўзлаш ва ёмон ишларни қилишга монелик йўқ.

Баччавозлик қилишга моне йўқ.

Уйланмаса ҳам бўлаверади, деб билади.

Қайси аёл бўлишидан қатъий назар, у билан зино қилишда заррача ёмонликни кўрмайди.

Хотинини хотин деб тан олса-да, унинг зино қилишига тўсқинлик қилмайди. Агарчи у уйланиш керак дейдиганлардан бўлса-да, хотни, онаси ёки опа-синглисини зино қилишига ҳеч қандай қаршилик кўрсатмайди.

Унинг наздида итлар, мол-қўйлар билан жинсий алоқа қилишда ҳеч қандай монелик йўқ. Чунки, уни бу ишлардан тўсадиган на дини ва на ундан қўрқадиган Рабби бор!!

Даҳрийлик хатарларидан бири даҳрийдан улкан ёмонликларни кутиш мумкинлигидир

Бунинг сабаби – у Аллоҳга иймон келтирмайди, Ундан қўрқмайди. Амал эътиқоднинг маҳсулидир.

Шунинг учун даҳрий одам тап тортмасдан зино, ўғирлик, алдоқчилик, ёлғончилик, кўзбўямачилик ва ҳийлакорлик қилаверади.

Агар бирон одамни ўлдириб, мол-дунёсини тортиб олиш учун қулай фурсат туғилиб қолгудек бўлса, у иккиланмай шу ишни қилади. Чунки, у ўзини доимо ҳисоб-китобдан омонда, деб ўйлайди!

Даҳрийда шариат деган нарса бўлмайди. Шунинг учун у тўнғиз гўштини истеъмол қилиш, ичкилик ичиш, ўлган ҳайвон гўштини ейиш, маҳрамлар билан зино қилиш ва қўшнига хиёнат қилишдан тортинмайди!

Агар Аллоҳдан қўрқмаса, уни бу ишлардан нима нарса ҳам тўхтата оларди?!

Шунинг учун даҳрийлар ит ва бошқа ҳайвонлар билан жинсий алоқа қилаётганларини кўрасиз. Кўп жойларда бепарво, яланғоч юраверадилар. На тартиб-қоида, на уят ва на Аллоҳдан қўрқиш бор?!

Қачон жиноят қилишга қулай фурсат топилса, қилаверадилар!!


[1]Бу мавзу ўта муҳимлигидан кенг ёритишга ҳаракат қилдим. Бу мавзу ҳақида алоҳида китобим бор. Уни даҳрийликдан огоҳлантириш, унинг оқибатидан қўрқитиш ва ўзимдан жавобгарликни даф қилиш мақсадида ёзганман. Қолаверса, бу боб Рубубият тавҳидининг асосидир.

[2] Мақсад ширкнинг зарарини камроқ қилиб кўрсатиш эмасдир асло, Аллоҳ таоло айтганидек: “Албатта ширк ниҳоятда катта зулмдир” (Луқмон: 13). Балки, мақсад даҳрийликнинг хатари нақадар кучли эканини уқтиришдир.

Сиз учун танладик

Шайх Абдулвалий Қори “Душанба кунлик дарслар” силсиласи

Андижон жоме мадраса-масжидининг имом хатиби устоз Абдулвалий қори. № Дарснинг номи Нусха олиш 1 Ихлос RM MP3 2 Аллоҳ йўлида...
Read More

Омонат (2)

Инсоннинг ўзи ва ўзгалар ўртасидаги нарсалардаги омонат Бу омонат хоҳ мол хоҳ бошқа нарса бўлсин инсонларнинг сизга топширган нарсаларини ва...
Read More

Омонат

Абдуллоҳ ибн Абдурраҳмон ал-Жибрин
Аллоҳ субҳанаҳу ва таолога ҳамду санолар айтамиз, ундан бизни мағфират қилишини сўраймиз. Гувоҳлик бераманки Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз ва шериксиз зотдир. Муҳаммад соллаллоҳу алайҳи ва саллам унинг қули ва элчисидир. У кишига, аҳли ва асҳобларига Аллоҳнинг раҳмати ва саломи бўлсин.

Аммо баъд:

Албатта омонат ҳақида сўзлаш катта аҳамиятга эга. Чунки у бир томондан Аллоҳ ва банда ўртасидаги нарсага, иккинчи томондан банда билан банда ўртасидаги нарсага алоқадор. Мазкур омонатни адо этишда бандага мадад берадиган сабабларни баён этамиз.
Read More

ҲИЖОБ НИМА УЧУН КЕРАК?

ҲИЖОБ НИМА УЧУН КЕРАК? بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ СЎЗ БОШИ Барча оламларнинг ҳукмдори, меҳрибон ва раҳмли, қиёмат кунининг подшоҳи бўлмиш...
Read More

Кутубус-ситта Олти китоб


Алхамду лиллах вассолату вассаламу ала росулиллах.

Кутубус-ситта муаллифлари куйидаги зотлар:


Имом Бухорий (194-256 хижрий)
Имом Муслим (204-261 хижрий)
Имом Абу Довуд (202-275 хижрий)
Имом Тирмизий (209-279 хижрий)
Имом Насоий (215-300 хижрий)
Имом Ибн Можа (209-273 хижрий)



Уларнинг хар бирини сизга кискача килиб таништириб ўтсам:

1. Имом Бухорий.

У зот Абу Абдуллох Мухаммад ибн Исмоил ибн Иброхим ибн Мугийра ибн Бардизба Жуъфий Бухорийдир.

Имом Бухорийнинг катта бобоси Мугийра Бухоронинг волийси Ямон Жуъфийнинг кўлида исломга кирган шунинг учун Жуъфий деб нисбат берилган (буни вилоят, мавло дейилади).

Имом Бухорий хижрий 194 - йилда Бухоро шахрида тугилди. Етим бўлиб ўсдилар.
Read More

Аҳли суннага мактуб (давоми)

Шайх Сафар ибн Абдурраҳмон Ҳаволий
Абдуллоҳ Шариф таржимаси
Абу Закария ал-Маданий таҳрири
(Давоми)

3)Улар ўзгармас бирламчи аҳкомларни ва умумий қоидаларни иккинчи даражали (тасодифий) ҳукмлар ва муайян воқеалар сабабли бекор қилиб юбормайдилар. Қуръон оятлари ва саҳиҳ ҳадислар ила собит бўлган умумий қоидалардан бири, мусулмонларнинг иттифоқ бўлиши вожиблигидир. Бидъатчи ёки фосиқдан юз ўгириш эса иккинчи даражали (тасодифий) аҳкомлардан ҳисобланади. Бироқ, юз ўгириш фойда қилмаслиги маълум бўлса, бунга амал қилинмайди. Демак бу ўзгарувчан ва турли ижтиҳодларни қабул қила оладиган масаладир.
4)Ким улар каби намоз ўқиса, қиблаларига юзланса ва сўйган гўштларидан еса, у ўшалардандир.
Read More

Аллоҳ ризқ берувчи зот

Хулоса Аллоҳнинг борлигига иймон келтириш инсон табиатига ўрнатиб қўйилган, унинг ич-ичидан жўшиб чиқадиган туйғудир. Мусулмон киши ўзидаги шу табиий иймонни...
Read More

Аҳли суннага мактуб

Шайх Сафар ибн Абдурраҳмон Ҳаволий Абдуллоҳ Шариф таржимаси Абу Закария ал-Маданий тасҳиҳи ва таҳрири بسم الله الرحمن الرحيم Сафар ибн...
Read More

Даҳрийлик (атеизм) хатари ва даҳрийларга эслатма

"Илҳод" – "даҳрийлик" хатари ва даҳрийларга эслатма ҳақидаги бўлим[1] Аллоҳдан тавфиқ сўраган ҳолда айтаман: Арабча "илҳод" сўзи "оғиш" маъносида бўлиб,...
Read More

Даъватчига оид савол-жавоблар

Барча мақтовлар Аллоҳгагина хос, У зотни мақтаймиз, Ундан мадад сўраймиз, Унга истиғфор айтамиз, Аллоҳдан нафсларимиз ва амалларимиз ёмонлигидан паноҳ тилаймиз....
Read More

Аёллар учун махсус дарслар

Энг кўп кўрилган

Янги китоблар

Саҳифамизда нашр этилаётган барча нарсалардан шахсий фойдаланиш учун руҳсат этилади. Саҳифамиз материалларидан фойдаланилган ўринларда www.islomnuri.org дан олинди деб кўрсатилиши, мустасно ўринларда бизга маълум қилиниши шарт. Материаллардан Аллоҳ йўлида фойдаланиш учун ҳуқуқлар чекланмаган. Тижорат учун фойдаланиш мумкин эмас.